شعر

من مانده ام تنهاي تنها...
من مانده ام غمگين و تنها
من مانده ام تنها، ميان سيلِ غم ها...
                                               در شهر بي شهرياران...

با سينه اي لبريز از حجم دلتنگي؛
با اشك و آه و حسرت؛
بنشسته در شبي تلخ...

جامانده ام من...

بنگر كه چه سان تنها و بي فردا شده ام
بنگر كه چه سان در خود شكسته و خسته ام
                                                             بنگر مرا...

از دل خونگرم ما پيكان كشيدن مشكل است

چون توان كردن دو يكدل را ز يكديگر جدا؟

                                                                                                                            صائب تبريزي

زنده شدن در شب  راز

ترانه جهانبخت

كس زبان چشم خوبان را نمي‌داند چو ما

روزگاري اين غزالان را شباني كرده‌ايم

 

                                                                                                          صائب تبريزي