شعر

غم كه مي‌آيد در و ديوار، شاعر مي‌شود
در تو زنداني‌ترين رفتار شاعر مي‌شود

مي‌نشيني چند تمرين رياضي حل كني
خط‌كش و نقاله و پرگار، شاعر مي‌شود

مرحوم نجمه زارع

هوشنگ ابتهاج

دلبسته افلاكم و پا بسته خاك
فواره اي بين زمين و آسمانم

فاضل نظري

قهوه ات را بنوش و باور كن
من به فنجان تو نميگنجم

محمدعلي بهمني

* شعركاملش را با صداي پرويز پرستويي، از اينجا بگيريد و بشنويد.

من،
هميشه
با سوزنِ اميــد
با نخِ زندگي
روزهــا
هفتـه هـا
ماه هـا
سال هـا را
به هم دوختــم...‏‏

برگرفته از يك ترانه

* ما أَسرَعَ السَّاعاتِ في اليَومِ؛
و أَسرَعَ الأَيَّامَ في الشَّهرِ؛
و أَسرَعَ الشُّهورَ في السَّنةِ؛
و أَسرَعَ السِّنينَ في الْعُمُر...

چه پرشتابند:
ساعت ها در روز؛
و روزها در ماه؛
و ماه ها در سال؛
و سال ها در عمر...

خطبه ۱۸۸

ساره دستاران