شعر

بذار چشماتو خيلي آروم رو هم/ بزن زير گريه سبك شي يه كم

ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ؛
‫ﮔﺮﻳﻪ ﺳـﻬﻢ دل ﺗـﻨـﮕﻪ

‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻏﺮوره؛
‫ﻣـﺮﻫـﻢ اﻳـﻦ راه دوره

‫ﺳﺮ ﺑﺪه آواز ﻫـﻖ ﻫـﻖ
‫ﺧﺎلي ﻛﻦ دلي ﻛﻪ ﺗﻨﮕﻪ...

‫ﮔﺮﻳـﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ
‫ﮔﺮﻳﻪ ﺳـﻬﻢ دل ﺗـﻨـﮕﻪ
ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ....

 ‫ﺑﺬار ﭘﺮواﻧﻪي اﺣﺴﺎس
‫دﻟـﺘـﻮ ﺑـﻐـﻞ ﺑـﮕﻴـﺮه

‫ﺑﻐﺾ ﻛﻬﻨﻪ رو رﻫﺎ ﻛﻦ
‫ﺗـﺎ دﻟـﺖ ﻧـﻔﺲ ﺑﮕﻴﺮه

‫ﻧـﻜﻨﻪ ﺗـﻨـﻬﺎ ﺑـﻤﻮﻧـي
‫دل ﺑﻪ ﻏﺼﻪﻫﺎ ﺑﺪوزي

‫ﺗﻮ بشي ﻣﺜﻞ ﺳﺘﺎره
‫ﺗﻮ دل ﺷﺒﺎ ﺑﺴﻮزي

‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ
‫ﮔﺮﻳﻪ ﺳـﻬﻢ دل ﺗـﻨـﮕﻪ

‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ
‫ﮔﺮﻳﻪ ﺳـﻬﻢ دل ﺗـﻨـﮕﻪ

‫ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻏﺮوره
‫ﻣـﺮﻫـﻢ اﻳـﻦ راه دوره

‫ﺳﺮ ﺑﺪه آواز ﻫـﻖ ﻫـﻖ
‫ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻦ دﻟﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﮕﻪ

‫ﮔﺮﻳـﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ
‫ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕـﻪ
‫ﮔﺮﻳﻪ ﺳـﻬﻢ دل ﺗـﻨـﮕﻪ
ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻗﺸﻨﮕﻪ

فروغ دانش

- شعر از آلبوم روزهاي بي خاطره، با صداي سياوش قميشي ست، كه از اينجا ميتوانيد بشنويد.
- عنوان هم برگرفته از آهنگي از رضا شيري ست.

- داستان ابتداي اين پست قديمي هم بي ارتباط نيست.


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۲۰:۵۷ | مدير سايت
،

خار ها گل نيستند!


حتي تن نسيم ازين سيم خاردار
خونين است
 شور گريز درمن
مي جوشد
 مي خواهم
 هر تكه ز لباس مرا خاري
بردارد و به باد سپارد
 مي خواهم
 يك شب گلوله اي
 بر شيشه ي سكوت پراند
 سنگي
 اي كاش بين ما
گر خار مي كشيدند
 با خارهاي ساق گل سرخ
 ديوار مي كشيدند

عمران صلاحي


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۲۰:۵۶ | مدير سايت
،

و يك شب ميشوم آزادِ آزاد...‏

شبي مرغ سپيدي مي شوم من
گشاده بادبان بال در باد
به دريا مي زنم دل را و چون موج
به هر ره مي روم؛ آزادِ آزاد



سياوش كسرايي

ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۲۰:۵۵ | مدير سايت
،

صبور باش

صبور باش دوستِ من!
صبور باش و گوش كن:
ما همه
تو و من
زنداني اي بيش نيستيم.
زندانِ بعضي از ما
پنجره دارد
زندانِ بعضي از ما
نه!

جبران خليل جبران


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۲۰:۵۵ | مدير سايت
،

بيگانه ام با خاك ِ خود!


از فتح ِ دوزخ آمدم، با گردبادي زين شده!
با يك بغل راز ِ مگو، از گربه يي نفرين شده!
خسته از انكار ِ چراغ، از سُجده كردن بر سراب!
تاريك ِ تاريك! تو بر اين شام ِ بي روزن بتاب!
بي گاه ام با اينه! بي گانه ام با خاك ِ خود!

با من بگو آغوش ِ تو، وقف ِ كدامين دشنه شد؟


اي از ترانه سرزده،
در اين سكوت ِ بي بلد!
آغوش بگشا رو به من،
تا سرزمين معنا شود!

از فتح ِ‌ دوزخ آمدم، از خاك ِ خاكستر شده!
از خاه يي بي خاره، با ياوه يي باور شده!
اُفتاده ام از روشني، در اين شبْ آلوده ديار،
باراني از فانوس را، بر قلب ِ تاريكم ببار!
من بي وطن تر از نسيم، بي خانه مان ُ در به در!
تن را از اين بنْ بست ِ كور، تا كشف ِ آزادي ببَر!

اي از ترانه سرزده،
در اين شكوت ِ بي بلد!
آغوش بگشا رو به من،
تا سرزمين معنا شود!●


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۲۰:۵۴ | مدير سايت
،

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 4
بازديد امروز : 2898
بازديد ديروز : 5504
بازديد كل : 43136

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان